لارو درمانی

لارو درمانی (ماگوت تراپی یا جراحی زنده) استفاده از لارو مگس lucilia دردرمان زخم های مزمن می باشد.

دراین روش لاروها که به صورت استریل کشت داده شده اند روی منطقه ی زخم قرار داده می شوند. سپس لاروها بافت مرده یا نکروز را خورده و محل زخم را از عفونت و بافت مرده پاکسازی می کنند (نوعی دبریدمان)

ویلیام بائر (1931-1872)، جراح ارتوپد در بیمارستان جان هاپکینز در بالتیمور، اولین کسی بود که لاروها را برای درمان کودکان مبتلا به استئومیلیت در سال 1929 به کار گرفت. ایشان توضیح داد که سرعت تخلیه زخم، کاهش میزان باکتری، کاهش بوی زخم و قلیایی شدن سطح زخم دلایلی است که استفاده از لارودرمانی را توجیه می کند. این روش درمانی می تواند برای بسیاری از انواع زخم های مشکل بخصوص زخم پای دیابتی استفاده شود و جایگزین ارزشمندی برای جراحی باشد. در 15 سال گذشته، از این روش در مراکز درمانی متعددی در اروپا و ایالات متحده برای درمان انواع مختلفی از زخم های شدید آلوده و نکروتیک با نتایج بسیار خوبی استفاده شده است. درحال حاضر با ظهور برخی از میکروب های مقاوم در برابر آنتی بیوتیک ها، اقبال طب پزشکی به لارودرمانی روزافزون است.

………………………………………………………………………………………………………………………

مکانیزم عمل لارودرمانی:

1- در دهان این لاروها آنتی بیوتیکی به نام allantion وجود دارد که بر طیف وسیعی از باکتری ها موثر است.

2- لاروها با تولید آمونیاک، خاصیت میکروب کشی بالایی دارند.

3- موهای نوک تیز فراوانی که روی سر لارو ها قرار دارد، در برخورد فیزیکی با میکروب ها، حجم قابل توجهی از آنها را از بین می برند.

4- لاروها با جنب و جوش و حرکات فراوان خود، خون رسانی به محل زخم را بالا می برند.

5- لاروها با خراش دادن بافت های مرده با قلاب دهانی خود و با ترشح آنزیم های هضم کننده بافت های نکروز را به حالت نیمه مایع درآورده و با مکیدن آن باعث پاکسازی زخم می شوند.

……………………………………………………………………………………………………………………

نحوه‌ی درمان زخم با لارودرمانی:

در ابتدا باید لاروها ضدعفونی و استریل شده و در محیط مناسب کشت و ارزیابی کیفی شوند. سپس به ازای هر سانتی متر از زخم تعداد 5 تا 10 لارو، بر روی زخم بیمار قرارداده می شود. لاروها پس از مکیدن عفونت و بهبود زخم از محل برداشته می شوند. برای زخم های کوچک تا متوسط حداکثر تا 2 هفته و برای زخم های بسیار وسیع تا 1ماه پروسه درمان زمان می برد. پانسمان لارو درمانی هر سه روز یکبار باید تعویض گردد.

………………………………………………………………………………………………………………………

موارداستفاده ازلارودرمانی:

از این روش می توان برای درمان زخم های دیابتی، فشاری، سوختگی ها، مقابله با انواع خاصی از تومورهای خوش خیم و بدخیم، دمل وآبسه ها استفاده کرد. این روش می تواند بخصوص زمانی که مصرف آنتی بیوتیک برای بیمار مضر و سلامت او درخطر است، مورد استفاده قرار گیرد.

………………………………………………………………………………………………………………………

مزایای استفاده ازلارودرمانی:

عدم نیاز به جراحی و برداشتن تهاجمی بافت های عفونی، عدم نیاز به بستری شدن، و طول درمان بسیارکوتاه از مزایای لارودرمانی تلقی می شوند. طبق تحقیقات لاروها کوچکترین زیانی برای بدن انسان ندارند.

مرکز ایمونوتراپی بیمارستان آیت الله یثربی کاشان لارودرمانی را بعنوان یک درمان موثر و البته ایمن بر روند بهبود زخم های مزمن بخصوص زخم پای دیابتی مورد استفاده قرار داده است.

………………………………………………………………………………………………………………………

منابع :

1- Baharestani M. The clinical relevance of debridement. Baharestani M, Gottrup F, Holstein P, Vanscheidt W, eds. The Clinical Relevance of Debridement. Berlin, Germany: Springer Verlag; 1999:1-13.

2- Walter PC. Dorland´s Electronic Medical dictionary. 28th ed. Philadelphia, PA: WB Saunders; 1998.

3- Nano M, Ricci E, Simone M, Lanfranco G. Collagenase therapy in the treatment of decubitus ulcers. Abatangelo G, Donati L, VanscheidtW, eds. Proteolysis in Wound Repair. New York, NY: Springer-Verlag;1996:61-9.

4- Sieggreen MY, Makelburst J. Debridement choices and challenges. Adv Wound Care. 1997; 10:32-7.

5- Fowler E, van Rijswijk L. Using wound debridement to help achieving the goals of care. Ostomy Wound Man. 1995;41(7A) (suppl):23S-36S.

6- Gottrup, F. Wound debridement. In: Shukla VK, Mani R, Teot L, Pradhan S, eds. Management of Wound Healing. New Delhi, India: Jaypee; 2007:107-19.

7- Gottrup, F. Wound debridement. In: Cherry G W, Hughes MA, eds. The Second Oxford European Wound Healing Course Handbook. Oxford, England: Positif Press; 2010:83-7.

8- Colin D, Kurring PA, Yvon C. Managing sloughy pressure sores. J Wound Care. 1996; 5:444-6.

9- Cazander G, Gottrup F, Jukema GN. Maggot therapy for wound healing: clinical relevance, mechanisms of action and future perspectives. J Wound Techn. 2009; 5:18-23.

10- Sherman RA, Hall MJR, Thomas S. Medicinal maggots: an ancient remedy for some contemporary afflictions. Annu Rev Entomol. 2000; 45:55-81.

11- Fleischmann W, Grassberger M, Sherman RA. Maggot Therapy: A Handbook of Maggot-Assisted Wound Healing. New York, NY: Thieme; 2003.

12- Baer WS. The treatment of chronic osteomyelitis with the maggot (larvae of the blowfly). J Bone Joint Surg. 1931; 13:438-75.

13- Wainwright M. Miracle Cure: The Story of Penicillin and the Golden Age of Antibiotics. Oxford, England:Basil Blackwell; 1990.

14- Sherman RA, Pechter EA. Maggot therapy: a review of the therapeutic applications of fly larvae in human medicine, especially for treating osteomyelitis. Med Vet Entomol. 1988; 2:225-30.


هیچ نظری ارسال نشده است