دیابت و کنترل قند خون

نظارت بر قند خون با گلوکومتر در منزل می‌تواند نشان دهد که دیابت چه میزان کنترل می‌شود و همچنین به عنوان یک راهنما برای تعدیل درمان عمل می‌کند. برای اغلب افراد، هدف رسیدن به قند خون ناشتا و سطوح قندخون ۸۰ تا ۱۲۰ میلی‌گرم بر دسی‌لیتر قبل از هر وعده‌ی غذایی است. اگر چه این اهداف در مورد افراد مختلف تا حدودی متفاوت است.

پایش قند خون در سه ماه اخیر

یک تست خونی بنام هموگلوبین گلیکوزیله خون A1C (glycated hemoglobin) برای کنترل قند خون استفاده می‌شود. نتیجه‌ی این تست، میانگین سطح قندخون را در یک تا سه ماه گذشته اعلام می‌کند. هموگلوبین A1C اگر ۷ درصد یا کمتر باشد، مناسب است و این در صورتی اتفاق می‌افتد که قند خون میانگین ۱۵۰ میلی‌گرم بر دسی‌لیتر داشته باشد.

افرادی که مسن‌تر هستند و یا در شرایطی قرار دارند که خطر ابتلا به هیپوگلیسمی (کاهش بیش از حد قند خون) در آن ها بیشتر است، ممکن است میزان A1C در آن‌ها بیشتر از حد نرمال باشد. حتی کاهشی اندک در میزان A1C می‌تواند در کاهش بروز عوارض مرتبط با دیابت مؤثر باشد. ترکیب A1C و نتایج اخذ شده از گلوکومتر، اطلاعاتی را درباره‌ی میانگین قند و مقدار روزانه‌ی آن در اختیار می‌گذارد.

 .

  • کنترل قند خون در دیابت نوع ۱

برای کنترل قند خون در این نوع دیابت به انسولین نیاز است که از طریق تزریق و یا پمپ انسولین تجویز می‌شود. به منظور کنترل کافی قند خون، بسیاری از پزشکان، انسولین درمانی شدید را مدنظر قرار می‌دهند که علی رغم تزریقات انسولین و یا استفاده از پمپ انسولین، به منظور پرهیز از اُفت شدید قند خون، نیاز به کنترل مکرر قند خون را نیز ایجاد می‌کند.

 .

  • کنترل قندخون در دیابت نوع ۲

در این نوع از دیابت، کنترل قند خون گاهی با تغییرات شیوه‌ی زندگی ومصرف داروهای خوراکی میسر است. البته ممکن است بیمار در ابتدای تشخیص دیابت و یا در طول دوره‌ی درمان، به تشخیص پزشک به تزریق انسولین هم احتیاج پیدا کند. افرادی که انسولین درمانی انجام می‌دهند، روزانه دوبار باید انسولین تزریق کنند. درسال ۲۰۱۵، فرم استنشاقی انسولین برای مصارف پزشکی مورد استفاده قرار گرفت؛ اما انسولین استنشاق شده تنها در ۷ درصد از بیمارانی که از آن استفاده کردند توانست میزان A1C را کاهش دهد.

 .

  • دیابت و عوارض آن

دیابت ملیتوس یا دیابت شیرین وضعیتی مزمن است که می‌تواند به عوارض خطرناکی منجر شود. این عوارض عبارتند از:

۱-  بیماری عروق کرونری قلب که می‌تواند به سکته قلبی منجر شود.

۲-  بیماری‌های عروق مغزی که ممکن است به سکته مغزی منجر شود.

۳-  رتینوپاتی (بیماری شبکیه چشم) که می‌تواند به کوری منجر شود.

۴-  نفروپاتی (بیماری کلیوی) که می‌تواند به نارسایی کلیوی و نیاز به انجام دیالیز منجر شود.

۵-  نوروپاتی (بیماری اعصاب) که می‌تواند منجر به ایجاد زخم و به تبع آن نیاز به قطع عضو گردد.

بسیاری از این عوارض در ابتدا هیچ‌گونه علائمی ندارند ولی می‌توان با ترکیبی از مراقبت‌های دارویی منظم و کنترل قند خون از بروز آن‌ها جلوگیری کرد و یا آن‌ها را تقلیل داد.

 .

  • کاهش عوارض قلبی-عروقی در دیابت

اقداماتی که برای کاهش خطر بیماری‌های قلبی عروقی در دیابت لازم و ضروری است:

۱- ترک سیگار

۲- کنترل فشار خون با متعادل ساختن شیوه‌ی زندگی از نظر تحرک مناسب و رژیم‌های غذایی کم چرب و کم نمک و یا بوسیله‌ی دارو

۳- تست خون برای اندازه‌گیری سطح کلسترول و تری‌گلیسرید و در صورت نیاز رعایت رژیم غذایی مناسب

.
اگر برای کنترل سطح کلسترول و تری‌گلیسرید خون دارو مورد نیاز است، داروهای استاتین مانند آتورواستاستین باید مد نظر قرار گیرند. نشان داده شده است که داروهای استاتین خطر حملات قلبی، سکته مغزی، و مرگ را در بیماران دیابتی که بیش از ۴۰ سال سن دارند حتی در صورت طبیعی بودن سطح کلسترول فرد کاهش می‌دهد.

شروع مصرف استاتین‌ها باید براساس خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی-عروقی باشد؛ نه سطح LDL (کلسترول مضر). استاتین‌ها بدون هیچ‌گونه توجهی به سطح چربی پایه، برای افرادی که بیماری قلبی-عروقی دارند و یا سن‌شان بالای ۴۰ سال است توصیه می‌شود.

آسپرین (روزانه ۸۰ الی ۱۰۰ میلی گرم) برای افراد دیابتی که بیماری قلبی داشته‌اند و یا در معرض خطر فزاینده‌ی آن قرار دارند توصیه می‌شود. برخی مطالعات نشان می‌دهند که پایین آمدن سطح هموگلوبین گلیکوزیله خون glycated hemoglobin (A1C) با داروهای مختص دیابت، خطر بیماری‌های قلبی را کاهش می‌دهد.

.

.

.

کنترل قندخون و کنترل عوارض دیابت

عوارض بلندمدت دیابت بوسیله‌ی اثر قند خون بالا بر عروق خونی ایجاد می‌شود. دو مطالعه‌ی مهم در زمینه کنترل دیابت، یکی کارآزمایی عوارض در بیماران مبتلا به دیابت نوع یک و دیگری مطالعه‌ی آینده‌نگر در مبتلایان به دیابت نوع دو نشان داد که افراد با قند خون پایین نسبت به بقیه‌ی بیماران به عوارض کمتری دچار شدند. بنابراین نزدیک نگه‌داشتن قند خون به قند نرمال، می‌تواند به پیشگیری از عوارض بلند مدت دیابت شیرین کمک کند. اگر چه کنترل بیش از حد نیز ممکن است خطراتی از جمله افزایش ریسک هیپوگلیسمی (کاهش بیش از حد قندخون) به دنبال داشته باشد.

 آیا دیابت می‌تواند به عصب آسیب برساند؟

 بله. بیماران دیابتی (که گاهی اوقات دیابت ملیتوس خوانده می‌شود)، اگه قند خون‌شان طولانی مدت بالا باشد، ممکن است به اعصاب آن‌ها نیز آسیب برسد (آسیب به عصب گاهی با عنوان نوروپاتی مطرح می‌شود).

.

.

.

--------------------------------------------------------------------


هیچ نظری ارسال نشده است