کهیر مزمن

تاثیر ایمونوتراپی با ازن در درمان کهیر مزمن مقاوم

    کهیر(urticaria) ضایعه ای پوستی است که با ظهور بثورات کورک مانند در پوست با یا بدون تورم در بخشی از مشخص می شود و چنانچه ضایعات بیش از 6 هفته طول بکشد به آن ها اطلاق کهیر مزمن می شود. ضایعات در اکثر موارد به طور خودبخودی و گاهی به دنبال تماس با یک عامل انگیزاننده از قبیل فشار مداوم، سرما یا گرما ایجاد می شود (1, 2).  بر اساس مطالعات Zuberbier و همکاران در آلمان، شیوع این ضایعات در طول زندگی برابر با 8.8% برای همه انواع  کهیر و 1.8% برای فرم مزمن آن گزارش شده است(3).  شیوع کهیر مزمن درجمعیت عمومی بین 0.5%  تا 5%  و بروز آن 1.4% در سال تخمین زده شده است(4-7). شیوع بیماری در بین زنان بیشتر است به گونه ای که نسبت زن به مرد در برخی مطالعات به 7:3 هم می رسد(4, 5) .مطالعات نشان داده اند که این ضایعات تاثیرقابل توجهی بر عملکرد بیرونی و سلامت درونی فرد دارند(1). در مطالعه ای که توسط O’Donnell و همکاران انجام گرفت، مشخص شد که امتیاز وضعیت سلامت در بیماران مبتلا به کهیر مزمن قابل مقایسه با بیماری های عروق کرونر قلب است(8). علاوه بر این، مطالعات کاهش چشمگیری در کیفیت زندگی بیماران مبتلا نشان می دهد(3, 9) و البته تاثیر این ضایعات در کیفیت زندگی بدتر از سایر بیماری های پوستی مشابه چون آکنه، پسوریازیس و درماتیت آتوپیک گزارش شده است(10-12). براساس اطلاعات سال های 2004 تا 2006 متوسط هزینه های مستقیم و غیرمستقیم   کهیر مزمن در آمریکا برابر با 244 میلیون دلار در سال تخمین زده شده است که 62.5% آن را هزینه دارویی و 15.7% آن را سفرهای درمانی یا غیبت از کار تشکیل می دهد (13). بیشتر موارد کهیر مزمن در زمینه خودایمنی ایجاد می شوند یعنی این که سیستم ایمنی فرد به پوست خود او حمله می کند اگرچه عواملی چون عفونت ها، و عدم تحمل غذایی نیز مطرح هستند(2, 14)

    براساس دستورالعمل های بین المللی، بیمارانی مبتلا به کهیر مقاوم به درمان شناخته می شوند که به درمان آنتی هیستامینی پاسخ ندهند(1, 2). کورتیکواستروئیدهای خوراکی به صورت گسترده در درمان بیمارانی که با آنتی هیستامین کنترل نشده اند استفاده می شود که البه مصرف آن ها با عوارض متعددی شامل زخم معده، پوکی استخوان، فشار خون و دیابت همراه است (2). ازون (o3) گازی متشکل از سه اتم اکسیژن است که به علت داشتن وضعیت مزومریک، ساختار ناپایدار دارد. این گاز بی رنگ، بوی تندی دارد و به شکل مایع یا جامد خاصیت انفجاری دارد. به رغم اثرات خطرناک این گاز، اخیرا محققان کاربرد های درمانی متعددی را به آن نسبت داده اند(17-15). در بالین این گاز در دوز های بسیار دقیق درمانی استفاده می شود و اثرات مطلوب گسترده ای چون کنترل پوسیدگی دندان، کاهش کلسترول خون، تحریک پاسخ آنتی اکسیداتیو، بهبود اکسیژن رسانی و درمان مکمل برای بیماری های با کاهش اکسیژن بافتی دارد(21-18). تعدیل کردن سیستم ایمنی از جمله خواص اثبات شده این گاز است که از طریق تولید موادی بنام سایتوکاین توسط سلول های سیستم ایمنی و تحریک استرس اکسیداتیو موجب افزایش سیستم های آنتی اکسیدانی سلولی می گردد (24-22).

    با توجه به اثرات تعدیل کنندگی اوزون بر سیستم ایمنی و باتوجه به اهمیت و شیوع نسبتاً بالای بیماری کهیر مزمن و تاثیر عمده ی آن بر کیفیت زندگی بیماران مبتلا، مرکز ایمونوتراپی بیمارستان آیت الله یثربی کاشان ازن تراپی را بعنوان یک درمان موثر و البته ایمن بر روند بهبود این بیماری مورد استفاده قرار داده است. امید است نتایج این اقدام بتواند علاوه بر افزایش کیفیت زندگی و کاهش درد و رنج مبتلایان به این بیماری، تاحدودی از هدر رفت انرژی و هزینه های اضافی برای کنترل آن در سطح جامعه جلوگیری کند.

 

 

1.  Zuberbier T, Aberer W, Asero R, Bindslev-Jensen C, Brzoza Z, Canonica GW, et al. The EAACI/GA(2) LEN/EDF/WAO Guideline for the definition, classification, diagnosis, and management of urticaria: the 2013 revision and update. Allergy. 2014;69(7):868-87.

 

2.  Bernstein JA, Lang DM, Khan DA, Craig T, Dreyfus D, Hsieh F, et al. The diagnosis and management of acute and chronic urticaria: 2014 update. The Journal of allergy and clinical immunology. 2014;133(5):1270-7.

 

3.  Zuberbier T, Balke M, Worm M, Edenharter G, Maurer M. Epidemiology of urticaria: a representative cross‐sectional population survey. Clinical and experimental dermatology. 2010;35(8):869-73.

 

4 . Gaig P, Olona M, Munoz Lejarazu D, Caballero MT, Dominguez FJ, Echechipia S, et al. Epidemiology of urticaria in Spain. Journal of investigational allergology & clinical immunology. 2004;14(3):214-20.

 

5.  Vazquez Nava F, Almeida Arvizu VM, Sanchez Nuncio HR, Villanueva Carreto Mde L, Guidos Fogelbach GA. [Prevalence and potential triggering factors of chronic urticaria and angioedema in an urban area of northeastern Mexico]. Revista alergia Mexico (Tecamachalco, Puebla, Mexico : 1993). 2004;51(5):181-8.

 

6.  Jiamton S, Swad-Ampiraks P, Kulthanan K, Suthipinittharm P. Urticaria and angioedema in Siriraj medical students. Journal of the Medical Association of Thailand= Chotmaihet thangphaet. 2003;86(1):74-81.

 

7.  Logan W, Cushion A. Studies on Medical and Population Subjects No. 14. Morbidity Statistics from General Practice. Vol. I. Studies on Medical and Population Subjects No 14 Morbidity Statistics from General Practice Vol I. 1958.

 

8.  O'Donnell BF, Lawlor F, Simpson J, Morgan M, Greaves MW. The impact of chronic urticaria on the quality of life. The British journal of dermatology. 1997;136(2):197-201.

 

9.  Baiardini I, Giardini A, Pasquali M, Dignetti P, Guerra L, Specchia C, et al. Quality of life and patients' satisfaction in chronic urticaria and respiratory allergy. Allergy. 2003;58(7):621-3.

 

10.  Grob J, Revuz J, Ortonne J, Auquier P, Lorette G. Comparative study of the impact of chronic urticaria, psoriasis and atopic dermatitis on the quality of life. British Journal of Dermatology. 2005;152(2):289-95.

 

11. Lennox RD, Leahy MJ. Validation of the Dermatology Life Quality Index as an outcome measure for urticaria-related quality of life. Annals of Allergy, Asthma & Immunology. 2004;93(2):142-6.

 

12. Poon E, Seed P, Greaves M, Kobza-Black A. The extent and nature of disability in different urticarial conditions. British Journal of Dermatology. 1999;140:6. 67-71.

 

13. DeLong LK, Culler SD, Saini SS, Beck LA, Chen SC. Annual direct and indirect health care costs of chronic idiopathic urticaria: a cost analysis of 50 nonimmunosuppressed patients. Archives of dermatology. 2008;144(1):35-9.

 

14. Chang TW, Chen C, Lin C-J, Metz M, Church MK, Maurer M. The potential pharmacologic mechanisms of omalizumab in patients with chronic spontaneous urticaria. Journal of Allergy and Clinical Immunology. 2015;135(2):337-42. e2.

 

15. Bocci V. Does ozone therapy normalize the cellular redox balance?: Implications for the therapy of human immunodeficiency virus infection and several other diseases. Medical hypotheses. 1996;46(2):15.4

 

16. Bocci V. Biological and clinical effects of ozone. Has ozone therapy a future in medicine? British journal of biomedical science. 1999;56(4):270.

 

17. Di Paolo N, Bocci V, Gaggiotti E. Ozone therapy. The International journal of artificial organs.. 75-168:(3)27;2004.

 

18. Bocci V. Is it true that ozone is always toxic? The end of a dogma. Toxicology and applied pharmacology. 2006;216(3):493-504.

 

19. Clavo B, Pérez JL, López L, Suárez G, Lloret M, Rodríguez V, et al. Effect of ozone therapy on muscle oxygenation. The Journal of Alternative & Complementary Medicine. 2003;9(2):251-6.

 

20. Hernández F, Menéndez S, Wong R. Decrease of blood cholesterol and stimulation of antioxidative response in cardiopathy patients treated with endovenous ozone therapy. Free Radical Biology and Medicine. 1995;19(1):115-9.

 

21. Holmes J. Clinical reversal of root caries using ozone, double‐blind, randomised, controlled 18‐month trial. Gerodontology. 2003;20(2):106-14.

 

22. Bocci V. Ozone: a mixed blessing. Forschende Komplementärmedizin/Research in Complementary Medicine. 1996;3(1):25-33.

 

23. Bocci V, Luzzi E, Corradeschi F, Paulesu L, Rossi R, Cardaioli E, et al. Studies on the biological effects of ozone: 4. Cytokine production and glutathione levels in human erythrocytes. Journal of biological regulators and homeostatic agents. 1992;7(4):133-8.

 

24. Hernández F, Menéndez S, Gómez M, Eng L. Efecto de la ozonoterapia intravascular sobre el sistema de la Glutatión peroxidasa. Rev CENIC Ciencias Biol. 1989;20(1):2.